Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2007

Η Καλιφόρνια μάνα μ' καίγεται...


ή ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΑΣ ΠΑΕΙ ΚΟΛΟ/ΣΥΝ/ΕΛΛΗΝΕΣ. Ούτε μία τόσο δα, μικρούλα αναφορούλα σε κάποιο ''ευαίσθητο'' οικωλογικών αντιλήψεων μπλογκάκι... Βέβαια με το δίκιο τους... Η Ca. είναι λίγο μακρυούτσικα και δεν μας επηρεάζει κλιματικώς, μάλλον μόνο πολιτικώς και κινηματογραφικώς... Γενικώς δεν ενδιαφερόμαστε παρά μόνο για το δικό μας κολαράκο, ΑΝΤΕ, στο τσακίρ κέφι, και για τον Αμαζόνιο, γιατί τον εκμεταλλεύονται οι παλιοκαπιτάλες, τα βρωμερά αυτά γουρούνια που παράγουν πρώτη ύλη για να ζούμε εις βάρος του πλανήτη και γιατί τον έχει υιοθετήσει και η πολυεθνική πράσινη ειρήνη... Επίσης παρατηρώ πως η ένταση της πυρκαϊάς είναι σαφώς μικρότερη από αυτήν των δικών μας καταστροφών και κάποια εξήγηση πρέπει να υπάρχει: ή τα δικά μας κομάντα που πήγαν εκεί για αντίποινα δε βάλαν καλά φουρνέλα ή λόγω εποχής και χαμηλοτέρων θερμοκρασιών και υγρασίας η καταστροφή ήταν (λογικά) μικρότερη ή έχουν λιγότερα δάση ή καλύτερο σύστημα δασοπυρόσβεσης ή δεν έχει αρχαία ινδιάνικα μνημεία η περιοχή...

ένα πράγμα που δε θα συμβιβαστώ ποτέ είναι η υποκρισία. Αλλά ακόμα περισσότερο μου τη δίνει και η ''αριστερίζουσα - οικολογική'' υποκρισία... ίσως γιατί θα περίμενα κάτι παραπάνω από αυτόν τον χώρο... Τελικά ανακαλύπτω ότι η αριστερά χρησιμοποιείται ως ένα σκαλοπάτι για την (πάντα δεξιά) εξουσία...

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2007

...διαβάζω τη σκέψη σου...

... ξέρω τι σκέφτεσαι...


Το έριξα τελείως στο μέτα-bloging...
Συνιστώ επίσης να απενεργοποιήσετε τον ήχο...
Το κόλπο φιλοξενείται εδώ

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2007

Rammstein - Spieluhr

Μουσικό Κουτί

Ένας μικρός άνθρωπος πεθαίνει μόνο στα ψέματα
γιατί ήθελε να είναι τελείως μονάχος

Η μικρή καρδιά του σταμάτησε για ώρες
γι’ αυτό και όλοι απεφάνθησαν ότι είναι νεκρός
Και πετάξαν το κουφάρι του σε υγρή άμμο
μαζί με ένα μουσικό κουτί στα χέρια του…

Το πρώτο χιόνι καλύπτει τον τάφο
που σήκωσε πολύ απαλά το παιδί
μια κρύα νύχτα του χειμώνα
η μικρή καρδιά ξύπνησε

Καθώς η παγωνιά πέταξε μέσα στο παιδί
και κούρδισε το μουσικό κουτί
μια μελωδία ακούγεται
και το παιδί τραγουδάει κάτω από το χώμα:

«Όπα, όπα, αλογάκι»
- και κανένας άγγελος δε κατεβαίνει -
«η καρδιά μου δε χτυπά πια»
- μόνο η βροχή θρηνεί στο μνήμα -

Το κρύο φεγγάρι, γεμάτο μεγαλείο
ακούει τους κλάματα νυχτιάτικα
και κανένας άγγελος δε κατεβαίνει
μόνο η βροχή θρηνεί στο μνήμα

Ανάμεσα στις σκληρές δρύινες τάβλες (του φέρετρου)
Θα παίξει με το μουσικό κουτί
μια μελωδία στον αέρα
και το παιδί τραγουδάει κάτω από το χώμα:

«Όπα, όπα, αλογάκι»
- και κανένας άγγελος δε κατεβαίνει -
«η καρδιά μου δε χτυπά πια»
- μόνο η βροχή θρηνεί στο μνήμα -

Το ψυχοσάββατο ακούσανε
αυτή τη μελωδία από το μέρος του Θεού (νεκροταφείο)
μετά την ξεθάψαν
και σώσαν τη μικρή καρδιά στο παιδί

(Το video clip δεν είναι επίσημο)

Xamur(b)aby

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Για την Τέχνη και το α-Ραπ...


Όσοι μένουν Σαλόνικα (ή στα πέριξ) και ενδιαφέρονται ας τηλεφωνήσουν...
Αλλά βιαστείτε, γιατί ήδη έχουν περάσει 3 από οντισιόν...
Ο συναγωνισμός είναι μεγάλος αλλά δε ξέρω αν είναι για τους χοντρούς ή τα πουτανάκια...

Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007

Διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας; Για ποιό λόγο;

Ως γνωστόν είμαι κάργα άθεος. Και δε γουστάρω μία τις μαυροφορούσες με τα γένια και τα χτένια. Προψές όμως άκουσα κάτι το οποίο δε φαντάζει και τόσο απίθανο. Σε λίγα χρόνια θα εργαζόμαστε (κανονικά) και τις Κυριακές. Έρχομαι και σκέφτομαι ο μαλάκας: η εκκλησία θα επιτρέψει κάτι τέτοιο; Τη μέρα του κυρίου, θα επιτρέψει να εργάζεται το ποίμνιό της; Προσωπικά δε το πιστεύω. Τουλάχιστον στην Ελλάδα δε πιστεύω ότι θα συμβεί. Αλλά από την άλλη, αν επιτευχθεί αυτός ο διαχωρισμός του κράτους με τη παπαδοκρατία, μήπως πια δε θα γίνεται να αντιδράσει ο ανώτερος κλήρος σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μήπως γίνεται πιο εύκολο και ανοίγει ο δρόμος για κάτι τέτοιο; Αλλά όμως από την άλλη (της άλλης) και σε τόσα και τόσα που έχουν γίνει ενάντια στο λαό, η εκκλησία πού ήταν;