Λήγει την 25 Οκτωβρίου 200757 από κτίσεως Ρώμης (σήμερα έχουμε 2760 αν δε κάμνω λάθος)
Είναι δυνατόν να μή ψηφίσετε;
Είναι δυνατόν να μη συμμετέχετε σε κάτι τόσο υπερβατικό;
Χυστολόγιον περί ηδυπότων και ηδονών τινών

Μιλάμε για τα προβλήματα του τόπου: την διαφθορά, την ανεργία, την οικολογική καταστροφή, το ασφαλιστικό, το ισοζύγιο, τη φτώχεια. Τα περισσότερα από αυτά τα ζητήματα όμως δεν αποτελούν προβλήματα αλλά συνέπειες κάποιων άλλων προβλημάτων. Αυτές οι συνέπειες δεν λύνονται. Η λογική λέει ότι αντί να ψάχνουμε λύσεις για την κάθε μία συνέπεια ξεχωριστά, τις αφήνουμε κατά μέρος και καταπιανόμαστε κατ’ ευθείαν με το πρόβλημα που τις ενεργοποιεί. Μάλιστα, είναι πολύ πιο εύκολο να λύσουμε το ένα πρόβλημα παρά τις πολλές συνέπειές του.
Έτσι λοιπόν, το ασφαλιστικό είναι μία από τις συνέπειες ενός προβλήματος που μπορεί να ονομαστεί «έλλειψη δουλειών». Υπάρχουν πολλές δουλειές που μπορούν να «ανοίξουν» είτε από το κράτος, είτε από ιδιώτες, και οι οποίες είναι απολύτως αναγκαίες για τον τόπο. Όμως ο κρατικός μηχανισμός είτε μάχεται τους ιδιώτες, είτε απέχει από την ενδυνάμωση –εξέλιξη των κρατικών επιχειρήσεων καθώς και την δημιουργία νέων.
Τι νομίζετε ότι θα συμβεί αν μια παρέα ελλήνων μηχανολόγων μηχανικών αποφασίσει να συστήσει μια εταιρεία κατασκευής ηλεκτροκίνητων οχημάτων; Ή, μια εταιρεία κατασκευής γεωργικών μηχανημάτων;
Τι νομίζετε ότι θα συμβεί, αν ένας επαρχιακός δήμος προσπαθήσει να φτιάξει ένα σοβαρό έργο υποδομής;
Θα βρουν μπροστά τους το κράτος.
Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα αναθέσει σε πέντε καθηγητές και 100 φοιτητές την σχεδίαση και κατασκευή ηλιακών πινάκων για έναν οικισμό 5.000 κατοίκων;
Ούτε και εγώ το πιστεύω.
Διότι η κυβέρνηση δουλεύει για την «μεγάλη και σίγουρη» πολυεθνική που –επειδή μας αγαπάει και μας φροντίζει- θα μας προμηθεύσει με ηλιακούς πίνακες, ηλεκτρικά οχήματα, έργα υποδομής, όλα στην εκπληκτική τιμή των μαλλιών της κεφαλής μας σε 24 ημιάτοκες δόσεις.
Εφ’ όσον λοιπόν δεν υπάρχουν δουλειές, επόμενο είναι να υπάρχει και ανεργία, και χαμηλή παραγωγικότητα. Η έλλειψη παραγωγικότητας λοιπόν, σε συνδυασμό με την πλημμελή ασφάλιση, εγείρουν το ασφαλιστικό ζήτημα.
Αντί λοιπόν οι κυβερνήσεις του τόπου να προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα της παραγωγικότητας, (και –κατά συνέπεια- το ασφαλιστικό, την ανεργία κ.α.) καταπιάνονται με μια φτηνιάρικη αριθμητική, επιπέδου λαϊκής αγοράς (65 να τ’ αφήσω;).
Άλλη μία σοβαρή ένδειξη της εσκεμμένης αδιαφορίας τους.
…α!, και μην ξεχάσω: η εκκλησία και η Υ. Ν. Ε. Ν. (Υπεράνω Νόμων Ελληνόφωνη Ναυτιλία) δεν φορολογούνται….

Η πρώτη public domain τσιτσιμπύρα σε πλανήτη Γη είναι γεγονός.
Επιτρέπεται ακριβής εφαρμογή συνταγής μετά υποχρεωτικής επικόλλησης αριστερόθεν ενδεδειγμένου σήματος (κόψατε –κολλήσατε σε φιάλη).
Προς διαχωρισμό Δεσφικής τσιτσιμπύρας από «άλλες» τσιτσιμπύρες, ονομάζεται αυτή «Ηδοξύπυρον αφέψημα». Τίτλος δε αυτού Αλέφα ει.
Συνταγή –οδηγίαι:
ΑΝΑΛΟΓΙΑΙ:
Χυμός ραπανοπιπερορίζης: 40%
Χυμός μελοκαρυδόνερου: 55%
Νερόν ύδωρ: 05%
ΠΙΕΤΕ ΕΞ’ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΤΕΣ (ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΟΙ)
Μπορεί ένα νομοσχέδιο να αλλάξει μια χώρα; Υπάρχει ένα, αφορά το σωφρονιστικό σύστημα και έχει ως εξής:
Εάν εφαρμοστούν αυτά, να δείτε για πότε διπλασιάζεται ο κατώτατος μισθός, για πότε οι εργαζόμενοι θα ασφαλίζονται κανονικά, για πότε θα πέσουν τα επιτόκια, για πότε οι δικαστές θα αρχίσουν να καμπανιάζουν μικροπαρανομούντες (π.χ. χουλιγκάνοι) τους οποίους μέχρι τώρα δίσταζαν να τους τιμωρήσουν διότι γνωρίζουν ότι η σημερινή αθλιότητα των φυλακών δεν αξίζει σε κανέναν. Για πότε θα λείψουν τα «βαποράκια», για πότε θα αρχίσει ο φτωχός νεαρός υπάλληλος να κοιτά στα μάτια τον ημιφραγκάτο (κατά το «ημιάρβυλο») πρώην νεαρό καριερίστα προϊστάμενο, για πότε ο τοπικός προύχων (βουλευτής –δήμαρχος) θα γίνει φειδωλός στα λόγια και «ομιλητικός» στα έργα και, εν τέλει, για πότε πολλά πράγματα θα αρχίσουν να ρολάρουν ευθυγράμμως και ομαλώς.